De rode draad in dit programma is het korte levensverhaal van de in Middelburg geboren Etty Hillesum, die in 1943 in Auschwitz werd vermoord. Haar inmiddels wereldwijd gelezen dagboeken zijn een inspiratie voor velen. Vooral haar streven om onder alle omstandigheden mens te blijven en anderen ook als individu te blijven beschouwen en niet als onderdeel van een groep, is een actueel onderwerp in deze onzekere tijden.
Sunshine Cleaners schreven veertien songs die zijn geïnspireerd door Etty’s geschriften over onder meer haar muzikaal zeer begaafde maar mentaal kwetsbare jongere broer Mischa, haar passie voor de dichter Rilke, haar verwoede pogingen om de juiste woorden te vinden, haar leven in Westerbork, haar tomeloze inzet om anderen bij te staan in tijden van hoop en vrees, de deportatie van Joden vanuit dat Nederlandse kamp, haar innerlijke kracht om ondanks erbarmelijke en mensonterende omstandigheden mens te blijven, haar laatste treinreis naar Auschwitz.

Deze songs staan op hun nieuwe album ‘Elementary Force’ en een groot deel daarvan vormen de basis van het programma. Maar Sunshine Cleaners besteedt in hun programma ook aandacht aan drie eerdere albumproducties die het trio heeft uitgebracht: De muziek van Sunshine Cleaners wordt gekenmerkt door de mix van Westerse en Noord-Afrikaanse invloeden van respectievelijk gitarist Hermans en violist en luitspeler Ziadi. Met hun inventieve samenspel creëren zij een kleurrijke ondergrond voor de prachtige zangpartijen van Heijmans. Elke song wordt ingeleid met een verhaal of citaat, waardoor het programma nog meer diepgang krijgt.

Voorstelling is met pauze, toegang 15,- euro
Stuur uw naam, adres, e-mail en aantal kaarten naar dan reserveren wij plaatsen voor u.

Wie was Etty Hillesum?

Etty Hillesum werd op 15 januari 1914 in Middelburg geboren. Daar woonde ze niet lang: op 27 juli 1914 verhuisden vader Levie (Louis), moeder Riva en dochtertje Esther (Etty) naar Hilversum. Als 27-jarige studeerde ze in Amsterdam.
Tijdens de oorlog hield ze een dagboek bij, waarin ze haar persoonlijke ontwikkeling beschreef. In die dagboeken is duidelijk merkbaar hoe de anti-joodse maatregelen van de bezetter haar leven steeds meer bepaalden.
Uiteindelijk vertrok Hillesum vrijwillig naar kamp Westerbork om daar mensen bij te staan. Daar werkte ze als onderdeel van de Joodsche Raad. Vanwege haar werk als stenotypiste kon ze het kamp ook weer verlaten en reisde ze in 1942 en 1943 nog een aantal keer terug naar Amsterdam. Aanbiedingen om onder te duiken wees ze van de hand, ze wilde iedere keer graag terug naar kamp Westerbork om haar werk te hervatten en mensen bij te staan. Ze zei dat ze het lot van haar volk wilde delen.
In 1943 werd ze samen met haar familie op transport gezet naar Auschwitz. Daar is zij vermoord.